Informacje o SZLACZKI I RYSUNKI BEZ ODRYWANIA RĘKI - 10686386249 w archiwum Allegro. Data zakończenia 2021-06-30 - cena 10,85 zł

Najlepsza odpowiedź blocked odpowiedział(a) o 20:59: Z x w środku się nie da, ale z v tak. Odpowiedzi Nutka^^ odpowiedział(a) o 20:57 Tak da się ale trzeba dobrze to zrobić ;P to jest bardzo proste !oczywiście że mozna :P Dagmaa odpowiedział(a) o 20:57 Nie wiem nigdy o tym nie myślałem :D blocked odpowiedział(a) o 20:57 Da się . Ale w jaki sposób Ci to wytłumaczyć . ? ;p Bekal odpowiedział(a) o 20:58 holidayy odpowiedział(a) o 20:58 wanded19 odpowiedział(a) o 20:58 tak przejdź tam gdzie rysujesz rogi otn tejn koperty Sevet odpowiedział(a) o 20:58 Tak. Rysujesz kwadrat poczynając od lewej strony, po czym zjeżdżasz po skosie w dół i po skosie w górę. Głupie tłumaczenie, ale może się domyślisz ^^ no jasne, że tak !. ; pzaczynasz od górnej krawędzi, potem robysz to, czym się zamyka : \/ a potem kończysz zewnętrzne krawędzie ; d nie da się! w zamknietej zostaje ci za kazdym razem wolna sciaka Ja prostokąt zaczynając od lewego rogu i kończąc na nim i nie odrywając ręki rysujesz do połowy prostokąta kreskę ukośną i do prawego że trochę nie bardzo wyjaśniłam, ale mam nadzieję, że zrozumiesz... szynobus odpowiedział(a) o 21:04 To chodzi o taką kopertę [X] no jasne że tak. Da się od każdej strony, jak byś nie zaczęła ci się uda :). blocked odpowiedział(a) o 18:05 Uważasz, że ktoś się myli? lub

Instrukcja 1 Postać, którą można narysować w jednej linii bez odrywania ręki od papieru, nazywa się unicursal. Nie wszystkie kształty geometryczne mają tę właściwość. 2 Zakłada się, że podana figura składa się z punktów połączonych prostymi lub zakrzywionymi segmentami. Dlatego w każdym takim punkcie zbiega się pewna liczba segmentów. Takie liczby w matematyce nazywane są wykresami. 3 Jeśli parzysta liczba segmentów zbiega się w jednym punkcie, to taki punkt nazywa się wierzchołkiem parzystym. Jeśli liczba segmentów jest nieparzysta, wówczas wierzchołek jest nazywany nieparzystym. Na przykład kwadrat, na którym narysowane są obie przekątne, ma cztery nieparzyste wierzchołki, a jeden nawet na przecięciu przekątnych. 4 Segment z definicji ma dwa końce, dlatego zawsze łączy dwa wierzchołki. Dlatego sumując wszystkie przychodzące segmenty dla wszystkich wierzchołków wykresu, możemy uzyskać tylko liczbę parzystą. Dlatego bez względu na wykres, zawsze będzie w nim liczba parzysta (w tym zero) nieparzystych wierzchołków. 5 Wykres, na którym w ogóle nie ma nieparzystych wierzchołków, można zawsze narysować bez odrywania rąk od papieru. Jednocześnie nie ma znaczenia od czego są tylko dwa nieparzyste wierzchołki, taki wykres jest również unikalny. Ścieżka musi zaczynać się na jednym z dziwnych szczytów, a kończyć na na której są cztery lub więcej nieparzystych wierzchołków, nie jest unikalna i nie będzie można jej narysować bez powtarzania linii. Na przykład ten sam kwadrat z narysowanymi przekątnymi nie jest unikalny, ponieważ ma cztery nieparzyste wierzchołki. Ale kwadrat z jedną przekątną lub „kopertą” - kwadrat z przekątnymi i „czapką” - można narysować za pomocą jednej linii. 6 Aby rozwiązać problem, należy sobie wyobrazić, że każda narysowana linia znika z figury - po raz drugi nie można przez nią przejść. Dlatego przedstawiając postać jednorożca, musisz upewnić się, że reszta pracy nie rozpadnie się na niezwiązane części. Jeśli tak się stanie, ukończenie zadania nie będzie możliwe.

Grafika. [lekcja] Rozdział 5. Podstawowe mechanizmy do rysowania po kontekście urządzenia. Rysowanie linii, prostokątów, elips i okręgów oraz figur o innych kształtach. Ponadto pobieranie kontekstu urządzenia i jego zwalnianie, tworzenie pióra i pędzla oraz ich obsługa.

^{Jak narysować? abc: Jak narysować kwadrat z przekątnymi nie odrywając ręki od kartki? 7 maj 18:56 ♊: po prostu rysujesz. Trudniej by było zobić to samo nie odrywając długopisu/ołówka, ale nie odrywając ręki to spokojnie Ci się uda ;) 7 maj 18:58 Krzysiek: za pomocą ręki, prawej bądź lewej, w zależności którą się lepiej umiesz posłużyć 7 maj 18:59 abc: ale chodzi też o to żeby nie poprawiać linii dwa razy 7 maj 19:08 rzekomy: mosz. nie oderwałem 7 maj 19:11 ♊: abc − w takim razie nie da się narysować. 7 maj 19:52 Alin: Jacie chyba się nie da narysować. Łatwo tak pokazać o i jest gotowy ale jak to zrobić 28 gru 22:33 Panko: Pytanie jest o grafy u n i k u r s a l n e ( inaczej jednobieżne) Tu rządzi tw Eulera Graf ma cykl Eulera ⇔ gdy wszystkie wierzchołki są parzystego stopnia ( z wierzchołka wychodzi parzysta ilość krawędzi) Graf ma ścieżkę Eulera ⇔ gdy wszystkie wierzchołki z wyłączeniem dwóch są parzystego stopnia Cykl Eulera to najprościej można graf rozciągnąć krawędziowo ( tak,że ) mogę go obejść przechodząc przez każdą z krawędzi dokładnie raz Opisany z przekątnymi to graf pełny, każdy wierzchołek ma stopień= 3 czyli nie jest możliwe takie narysowanie . Ale już pięciokąt ze wszystkimi przekątnymi tak bo stoppień wierzchołka= 4 itd... 28 gru 23:00} Trudno od razu zdecydować, jak narysować dłoń ołówkiem etapami, warto więc zacząć od elementarnego szkicu. Najważniejsze - proporcje. Aby poprawnie i pięknie narysować dowolny obiekt lub szczegół, należy obserwować proporcje - stosunek różnych części do siebie. Ta zasada dotyczy wizerunku osoby. Jak narysować rękę? Najlepsza odpowiedź blocked odpowiedział(a) o 13:33: zaczynasz od dołu .. lecisz tak o krecha w lewo, po skosie do prawej strony do góry,w lewo po prostej ( no i mamy taką literkę Z)później robisz daszek no i dół skos i dół ;))napisz czy Ci wyszlo, czekam ;D:)kolejny sposób... zaczynasz lewa strona dół, krecha do górypo skosie na prawo w dółprosta krecha do góry powstaje cos takiego (N) pozniej LEWO, DASZEK SKOS I PRAWA PROSTA DÓŁ ;d Odpowiedzi Darther odpowiedział(a) o 15:08 Nie warto zakładać nowego pytania ale prosił bym o podanie instrukcji ale tym razem dla zamkniętej bo ta którą wcześniej ostałem była do otwartej . Z góry THX Uważasz, że ktoś się myli? lub

Informacje o SZLACZKI I RYSUNKI BEZ ODRYWANIA RĘKI - 10038029769 w archiwum Allegro. Data zakończenia 2020-12-21 - cena 9,56 zł

Co robić, kiedy dziecko dopada nuda? Mając w zanadrzu kilka pomysłów na zabawę, można pośpieszyć dziecku na ratunek. Zobacz 37 zabaw i łamigłówek dla dzieci, dzięki którym Twoje dziecko nie będzie się nudzić! Gdy dziecko oświadcza, że się nudzi, rodzice nie powinni odesłać go z kwitkiem. Należy podsunąć jakiś pomysł, który niekoniecznie będzie wymagał udziału rodzica w zabawie. Zaproś swoje dziecko do wspólnej zabawy. Bawiąc się z dzieckiem już od najwcześniejszych lat rodzice mogą pokazywać różne zastosowanie zabawek – co można zbudować z klocków, jak zrobić tor wyścigowy dla samochodzików, czy zbudowanie domku dla lalek pod stołem. Ważne jest aby mieć istotny wpływ na rozwój swojego dziecka. Proponuj mu zabawy, które rozwijają jego umysł i predyspozycje społeczne. Nasze zabawy i łamigłówki dla dzieci to sprawdzone sposoby aktywnego spędzania czasu z dzieckiem! Po co dzieci się bawią? Zabawa to jeden ze sposobów poznawania świata i uczenia się. Bawiąc się, dziecko ćwiczy i doskonali swoje umiejętności. Może przygotowywać się do rzeczywistych sytuacji, naśladując je w zabawie. Małe dzieci bawią się same, później uczą się bawić razem, zamieniać rolami i dzielić zabawkami. Uczą się też, jak unikać kłótni, dyskutować i argumentować. Ważne stają się przyjaźnie. Z reguły każde dziecko ma swojego ulubionego przyjaciela. Gry, zabawy, łamigłówki i sztuczki świetlicowe dla dzieci Gry i zabawy świetlicowe stwarzają naturalną atmosferę, pełną pogody, odprężenia i radości – atmosferę, w której każdy (nie tylko dziecko) czuje się dobrze i swobodnie. Prócz tego takie gry i zabawy kształcą i ćwiczą umysł i zmysły dziecka oraz cechy charakteru, jak wolę, odwagę, bystrość, szybkość orientacji i decyzji. Nadto szereg zabaw zręcznościowych rozwija, ćwiczy i sprawdza umiejętności dziecka, dostarcza im równocześnie wiele zadowolenia z udanego rozwiązania poszczególnych gier. Stwarzają wśród dzieci atmosferę serdecznego koleżeństwa, w której zgrany zespół nabiera sił do dalszej nauki i zabawy. Do czego wykorzystać zabawy i łamigłówki? Przedstawione poniżej gry i zabawy są doskonałe do zastosowania w świetlicach, salach lekcyjnych i przedszkolnych, klubach, na obozach i koloniach. Bawić mogą się zarówno dzieci młodsze (przedszkolaki), starsze (uczniowie, licealiści), jak również osoby dorosłe. Bogaty zasób różnorodnych gier oraz zabaw świetlicowych i ruchowych, na pewno będzie bardzo przydatny w pracy z dziećmi: rodzicom, nauczycielom, opiekunom, wychowawcom. Należy tylko pamiętać, aby zabawy dobrać, ewentualnie przerobić tak, aby były odpowiednie do wieku dzieci. Propozycje zabaw dla dzieci Zabawa Cienie Na pewno nie raz w czasie słonecznej pogody udało ci się zaobserwować swój cień. To twój nieodłączny towarzysz, który wszystko po tobie papuguje. Cień pojawia się nie tylko na dworze, gdy świeci słońce. Także w domu, wieczorem, możesz urządzić własny teatr cieni. Zapal lampkę i ustaw ją tak, by jej światło padało na białą ścianę. Zgaś światło górne (w pokoju może świecić się tylko ta jedna lampka) i rozpocznij sztuczki. Dłonie trzymaj przed lampą i układaj je tak, by na ścianie powstawały magiczne cienie. Dzięki ruchom stron można stworzyć wiele postaci, potrzeba jednak do tego trochę wprawy. Przyjrzyj się rysunkom i spróbuj wyczarować podobne cienie u siebie w domu. Zabawa nr. 2 Puzzle własnej roboty Przygotuj trzy pocztówki ze zdjęciami. Mogą to być zdjęcia kotów, pocztówki świąteczne, z kwiatami, krajobrazy lub miasta. Ważne jest, by były na nich zdjęcia o tej samej tematyce. Pocztówki należy pociąć na dwanaście części. Aby ułatwić sobie zadanie, narysuj na odwrocie (za pomocą ołówka i linijki) linie, wzdłuż których będziesz ciąć. Następnie starannie potnij pocztówki. Każdą z nich możesz pociąć w inny sposób. Czy udało ci się wykonać to zadanie? Brawo! Puzzle masz już gotowe. Aby się nie pomieszały, włóż je do trzech oddzielnych kopert. Teraz możesz przystąpić do zabawy. Wersja pierwsza: Każdy uczestnik zabawy losuje jedną kopertę z puzzlami. Na sygnał wszyscy wysypują ich zawartość i przystępują do układania. Zwycięża ten, kto pierwszy ułoży swój obrazek. Wersja druga: Uczestnicy zabawy umawiają się między sobą, które obrazki będą układać. Następnie wysypują na środek stołu swoje puzzle i mieszają z innymi. Na sygnał wszyscy przystępują do układania. Zwycięża ten, kto pierwszy odnajdzie wszystkie części swojej układanki i ułoży z nich swój obrazek. Zabawa nr. 3 Bądź gotów Uczestnicy zabawy mogą siedzieć lub stać. Prowadzący podaje rozmaite komendy, które należy wykonywać w tym wypadku, jeżeli do nich dodaje się słowo „proszę”. Bez tego słowa komenda nie obowiązuje i wykonywać jej nie wolno. Ten kto się pomyli wstaje i robi krok w przód, lecz nie traci prawa uczestniczenia w zabawie. Wygrywa ten, kto popełnił najmniej błędów. Zabawa nr. 4 Nie spieszcie się Grający ustawiają się w półkole. Prowadzący pokazuje im rozmaite ćwiczenia gimnastyczne, które grający powtarzają z opóźnieniem o jeden ruch: gdy prowadzący pokazuje pierwszy ruch, wszyscy stoją w postawie zasadniczej, przy drugim ruchu prowadzącego uczestnicy gry wykonują pierwszy jego ruch itd. Ten kto się pomyli, robi krok w przód i dalej uczestniczy w zabawie. Kto do końca gry nie popełni żadnego błędu ten wygrywa. Zabawa nr. 5 Dokończ słowa Grający tworzą koło, w którego środku staje z piłką prowadzący. Prowadzący rzuca piłkę do jednego z uczestników i głośno mówi pierwszą sylabę jakiegokolwiek rzeczownika. Grający, któremu została rzucona piłka, powinien ją schwycić i natychmiast dokończyć słowo. Ten, kto się spóźni, podnosi rękę do góry i stoi tak dopóty, dopóki prowadzący nie rzuci piłki do niego powtórnie. Zabawa nr. 6 Napisz nazwisko Usiadłszy przy stole weź kartkę papieru i ołówek. Spróbuj napisać swoje nazwisko wykonując jednocześnie pod stołem krążenie nogą z prawej strony w lewą. Za pierwszym razem zamiast wyraźnych liter otrzymasz zabawne bazgroły. Aktywne zabawy dla dzieci Zabawa nr. 7 Trafianie do celu Kartki ze starych gazety należy uformować w kulki, a następnie wyznaczyć cel, do którego dzieci będą musiały trafić kulką. Celem może być postawiony na dywanie duży garnek, wiadro, kartonowe pudło. Celem mogą być też rodzice lub rodzeństwo. To świetny sposób na zabawę i rozładowanie energii. Zabawa nr. 8 Skakanie Nie stanie się nic złego, jeśli dziecko zamiast na podwórku poskacze w domu. Skakać można z miejsca na miejsce, wykorzystując do tego wzory na dywanie lub porozkładane na podłodze maty antypoślizgowe. Zabawa nr. 9 Siłowanie na rękę To jest propozycja zabawy dla dzieci starszych, nastolatków. Podoba się zwłaszcza chłopcom, którzy z natury lubią rywalizację. Usiądźcie we dwóch naprzeciwko siebie przy stole. Podajcie sobie prawe ręce oparte łokciami o stół obejmując je nawzajem dłońmi jak na rysunku. Na sygnał: „Raz, dwa, trzy” zegnijcie rękę przeciwnika starając się docisnąć ją do stołu. Nie wolno poruszać łokci z miejsca i odrywać ich od stołu. Wyniki zawodów ustala się po trzech próbach. W drugiej próbie podajcie sobie lewe ręce, a w trzeciej znowu prawe. Zabawa nr. 10 Taniec. Doskonałym sposobem na rozładowanie rozpierającej kilkuletnie dziecko energii oraz świetną zabawą jest taniec. Rodzice mogą tańczyć razem z dziećmi lub tylko obserwować i zachwycać się popisami maluchów. Zabawa nr. 11 Naśladowanie zwierząt. Zabawa polegająca na naśladowaniu zwierząt to świetny sposób na gimnastykę oraz poszerzenie wiedzy dziecka o zwierzętach. Dziecko może być kotem i wyciągać grzbiet do góry, następnie zamienić się w żabki i skakać jak one. Zabawa nr. 12 Tor przeszkód. Można stworzyć dla dziecka tor przeszkód zbudowany z krzeseł, stołków, pudełek i poduszek. Zadaniem malucha będzie ten tor przeszkód pokonać. Ta zabawa jest ćwiczeniem w sam raz dla małego wiercipięty. Dziecko będzie musiało przeciskać się, pełzać, mijać i przeskakiwać przeszkody. Ważny jest pomysł – jak zorganizować czas swojemu dziecku? W dzisiejszych czasach rodzice to bardzo często zapracowani, przemęczeni ludzie, którzy jednak, kochając swoje dzieci, pragną uczynić je szczęśliwymi. W tym celu kupują maluchom drogie, reklamowane jako ,,edukacyjne” zabawki czy zapisują na zajęcia rytmiki i angielskiego nawet niemowlaki. Chciałoby się rzec: nie tędy droga. Dziecko, aby mogło rozwijać się fizycznie, intelektualnie i emocjonalnie przede wszystkim potrzebuje mądrej troski, uwagi, poświęconego czasu i chociaż brzmi to banalnie- naszej mowy już od pierwszych chwil życia. Z biegiem czasu do zabawy włączamy różne rekwizyty. I tylko od naszej pomysłowości zależy, czym zajmiemy raczkującego szkraba, potem stawiającego pierwsze kroczki roczniaka, żwawego dwulatka, a potem wszędobylskiego przedszkolaka. Oto nasze propozycje na ciekawe, a przy tym ,,bezkosztowe” zabawy dla dzieci, które mają dużą szansę zachwycić naszą pociechę. Zabawa nr. 13 Lekcje muzyki Wysyłamy malucha na zajęcia z rytmiki, tymczasem on pewnie byłby szczęśliwszy, mogąc czas ten spędzić w domu z rodzicami (my moglibyśmy w ten sposób sporo zaoszczędzić). Wiele mam i tatusiów nawet nie zdaje sobie sprawy, że większość narzędzi do przeprowadzania tego typu ,,lekcji” kryje się w naszych szafkach i szufladach! Drewniana łyżka i mały garnuszek może nie pozwolą na spokojne poczytanie książki do poobiedniej kawy, ale na jakiś czas z pewnością uradują i zajmą nasze dziecko. Dwu-, trzylatek będzie zachwycony nauką wybijania rytmu ulubionej piosenki (którą możecie razem śpiewać lub choćby słuchać nagrania). Plastikowe pudełko po kremie, a w nim kamyczki- grzechotka gotowa. Kasza lub groch w podłużnej butelce- podobnie. Pamiętajmy tylko o tym, by wszelkie tego typu naczynia były szczelnie zamknięte i oddawajmy się wraz z maluszkiem muzycznej pasji 🙂 Zabawa nr. 14 Mydło wszystko umyje – dla opornych przy kąpieli Zdarza się, że dziecko z niewiadomych przyczyn nie przepada za kąpielą. Jeśli sprawa dotyczy szkraba, który potrafi już samodzielnie siedzieć, możemy spróbować przekonać go, że woda to okazja do świetnej zabawy. Wystarczy kilka pustych plastikowych pudełek i butelka, które posłużą nam do chlapania, przelewania, wylewania o oblewania! Gumowa kaczuszka dryfująca na pokrywce od kremu? Fascynujące, podobnie jak konieczność ratowania jej, gdy tratwa pójdzie na dno. Zanim dziecko w ogóle zorientuje się, że znowu zmusiliśmy je do przeżycia gehenny, jaką jest kąpiel, już będzie umyte i wypłukane, a kto wie, może nawet płaczące z powodu końca wodnej zabawy… Zabawa nr. 15 Co pływa, co tonie Niezwykle rozwijającą i zajmującą zabawą będzie wysyłanie statków na pełne morze. W tym celu potrzebujemy: sadzawki lub rzeczki w parku, ale wystarczy także średniej wielkości kałuża przed domem (w tym przypadku zalecamy kalosze). Ponadto różnych rozmiarów kamyki, szyszki, patyczki, muszelki, piórka i liście, a więc materiał ogólnodostępny, tani i inspirujący. Jeśli wszytko gotowe, to do dzieła! Po kolei sprawdzamy, który statek popłynie, który stoi w miejscu, który natomiast od razu tonie. Radzimy uprzedzić małego odkrywcę, że to zabawa wyłącznie do praktykowania na świeżym powietrzu, w przeciwnym razie zapragnie rozszerzyć teren eksperymentów o ubikację i nasze telefony komórkowe. Zabawa nr. 16 Zabawa w piaskownicy To dopiero raj do zabawy! Wraz z promieniami pierwszego wiosennego słońca nie pędźmy do hipermarketu po megazestaw łopatek, foremek i koparek, chociaż jako prezent na Dzień Dziecka od babci jest to podarek jak najbardziej godny zamówienia. Płotki z patyczków, szyszek i kamyków, wieże i autostrady uklepane własnymi (i rodzicielskimi- właśnie wspólna zabawa to największa frajda) rączkami i nogami, a na plaży- nade wszystko zakopywanie poszczególnych części ciała (już półtoraroczny brzdąc doceni uroki tej fantastycznej zabawy) i nagłe, pełne uciechy wydobywanie ich- oto prawdziwe uroki dzieciństwa wśród piasku. Pamiętajmy, że im więcej zabawek, tym więcej powodów do stresu, gdyż zawsze znajdzie się ktoś chętny ,,pożyczyć” ukochaną foremkę naszego dziecka i płacz gotowy. Zabawa nr. 17 Lusterko Zasady są banalnie proste: my naśladujemy miny (bądź cały układ choreograficzny…) dziecka a ono nasze. Palec na nosku, język na wierzchu, nadęte policzki- najśmieszniej jest gdy udajemy lusterko w przyspieszonym bądź maksymalnie spowolnionym tempie. Gwarantujemy, że już niemowlęta będę zainteresowane dynamicznymi zmianami wyrazu naszej twarzy, a dwulatek pęknie ze śmiechu, gdy nagle mama i tata zaczną wykonywać te same ruchy czy miny, co on. Co ważne, wyłączając wyjątkowe przypadki, kiedy to dziecko domaga się, by mama będąca w dziewiątym miesiącu ciąży naśladowała jego skoki wzwyż, zabawa w lusterko pozwala na względnie statyczną pozycję- to znaczy, że w momencie jej trwania możemy zerkać z telewizor, gazetę lub komputer i maluch nie powinien się obrazić. Zabawa nr. 18 W chowanego. W zależności od wieku naszej pociechy, możemy wybrać którąś z licznych wersji tej radosnej zabawy. “Pierwsze koty za płoty” wyprawić można już z kilkumiesięcznym, marudzącym z nudów dzieckiem. Chowamy twarz, pokazujemy, chowamy, pokazujemy- i tak kilkanaście razy, zawsze opatrując nasze działanie jakimś komentarzem, np. “Akuku!”, czy “Tu jestem!”. Niektóre dzieci na tym nie poprzestają i same chcą się chować przed mamą czy tatą. Wystarczy pieluszka tetrowa, zakładana i ściągana z buzi malucha, by solidnie go rozśmieszyć. Rocznego szkraba wystarczy zachęcić do tego, by sam w ten sposób chował się i znajdował, a dwulatek chętnie skryje się za każdym napotkanym drzewem i będzie zachwycony, gdy głośno będziemy utyskiwać z powodu “zaginięcia” malca… Zabawa nr. 19 Zajęcia plastyczne. O ile niemowlę raczej nie zainteresuje się działalnością artystyczną, to już półtoraroczny maluch przez chwilę może zajmie się rysowaniem, a przedszkolak zwykle jest zafascynowany wszystkim, co można ulepić, skleić, wyciąć i pokolorować. Nie musimy jednak pędzić do sklepu w celu zakupienia drogich farbek i profilowanych pędzelków. Zajrzyjmy do szafek kuchennych- rysowanie palcem po mące wysypanej na tackę pomaga koordynować narząd wzroku i działania manualne. Z kolei nasmarowana klejem kartka może posłużyć za “blejtram” do obrazków z kaszy manny, soczewicy czy różnych przypraw (nie używajmy w tym celu papryki ani pieprzu, bo mogą podrażnić błony śluzowe dziecka nawet długi czas po umyciu rączek). Na pewno świetnie pamiętamy także rzeźby z masy solnej- warto polepić figurki z dzieckiem i udowodnić, że nie trzeba wydawać góry pieniędzy na kolorowe zestawy ciastoliny, by dobrze się bawić. Zabawa nr. 20 Cienie. Chyba każdy z nas pamięta z dzieciństwa “cieniowe teatrzyki”. Jesienią i zimą, gdy wcześnie robi się ciemno, możemy w ten sposób rozbudzić fantazję także naszych maluchów. Dwuletni maluch zainteresuje się z pewnością zwierzątkami pokazywanymi za pomocą rąk na ścianie, być może będzie próbował sam ,,skonstruować” z paluszków pieski i kotki. Jeśli kłapiący zębami pies będzie zbyt sugestywny, dziecko może się nawet przestraszyć, warto zatem uprzedzić, że to tylko cienie i na pewno nikomu nic złego nie zrobią. Starsze dziecko może wraz z nami wymyślać różne historyjki i w ten sposób trenować wyobraźnię. Do tej zabawy warto zaangażować całą rodzinę- im więcej “postaci” w “teatrzyku”, tym lepiej. Zabawa nr. 21 Kuchenne rewolucje. Każda mama to zna: próbujemy zrobić obiad, ale maluch skutecznie nas od tego odciąga- a to chce pić, a to zamiatać w kuchni, a to pożyczyć talerz z porcelanowej zastawy. Jeśli dziecko osiągnęło już “słuszny wiek”, tj. ok. dwa latka, mamy dwa sposoby, by sobie z nim poradzić- puścić mu bajkę albo zaprosić do wspólnego kucharzenia. Dziecko w tym wieku może robić w kuchni już na prawdę dużo, świetnie się przy tym bawiąc i ucząc. Oczywiście trudno mówić w tym przypadku o “pomocy”, ale przynajmniej mamy szkraba na oku i jest to bardzo rozwojowa zabawa dla dziecka. A więc pozwólmy mu na panierowanie kotletów (wskazana kontrola ze względu na konieczność późniejszego sprzątania), wycieranie ściereczką tego, co się nachlapie, wrzucanie obranych warzyw do garnka, czy smarowanie kanapek (nóż plastikowy!) i układanie na nich plasterków sera, szynki, warzyw itd. Z biegiem czasu dziecku można pokazywać coraz więcej czynności. Ma to jeszcze jedną ważną zaletę: bywa, że niejadek zmienia się w prawdziwego smakosza, wszak trzeba spróbować tego, nad czym się tak ciężko napracowało! Zabawa nr. 22 Gra w kolory. Do tej zabawy dla dzieci też nie musimy gromadzić wielu drogich zabawek. Znajdźmy kilkanaście różnokolorowych przedmiotów (niech to jest cokolwiek- kubki, ręczniki, mydelniczki, kredki, pudełka…) i zacznijmy naukę kolorów. Grupujmy, łączmy i dzielmy, oczywiście zachęcając malca, by robił to samo. Przy okazji głośno liczmy i wymieniajmy, ile jest przedmiotów danego koloru, np. pięć żółtych rzeczy, dwie białe itd. Zabawa edukacyjna i łatwa do modyfikowania, dzięki czemu szybko się nie znudzi- zawsze możemy przecież wymieniać rekwizyty na inne. Łamigłówka nr. 1 Jaki jest wiek babci? Piotruś przyszedł do swojego kolegi Antosia. „Czemu nie przyszedłeś do nas wczoraj? – zapytał Antoś. – przecież wczoraj moja babcia obchodziła urodziny”. „Nie wiedziałem o tym – odpowiedział Piotruś. – A ileż lat ma twoja babcia?”. „Babcia – w zamyśleniu odpowiedział Antoś – mówi, że jeszcze nie miała takiego wypadku w życiu, żeby dzień jej urodzin nie był uroczyście obchodzony. Wczorajsza uroczystość była z kolei piętnasta. Według tego policz, ile lat ma moja babcia”. Spróbujcie odpowiedzieć na to pytanie, a przy sposobności powiedzcie, w którym dniu, w jakim miesiącu prowadzona była rozmowa między kolegami. Odpowiedź: Babcia Antosia urodziła się 29 lutego (dzień ten występuje jedynie w roku przestępnym, raz na 4 lata), ukończyła ona 60 lat (4*15=60). Rozmowa odbyła się 1 marca. Łamigłówka nr. 2 Zapałki Jak z sześciu zapałek, nie łamiąc ich, ułożyć 4 trójkąty równoboczne? Odpowiedź: Jedną zapałką można podnieść jedenaście. Weź dwanaście zapałek i pomyśl, jak trzeba je ułożyć na stole, żeby wziąwszy jedną z tych zapałek podnieść jedenaście pozostałych. Odpowiedź: Rys. A. Przełóż 2 zapałki, tak żeby otrzymać 5 kwadratów. Rys. B. Przełóż 5 zapałek, tak żeby otrzymać 2 kwadraty. Rys. C. Najpierw przełóż 3 zapałki, a następnie 4, tak żeby w obu wypadkach otrzymać 3 równe kwadraty. Rys. D. Przekładając 6 zapałek zrównoważ „wagi”. Rys. E. Przekładając 4 zapałki zamień „chorągiewkę” w „dom”. Rys. F. Jak przełożyć 6 zapałek, żeby otrzymać 2 kwadraty? Rys. G. Przełożywszy 4 zapałki, zrób z „klucza” trzy równe kwadraty. Rys. H. Przełóż 4 zapałki, tak żeby z dwóch „kieliszków” otrzymać „dom”. Odpowiedź: Łamigłówka nr. 3 Tarcza zegara Oto narysowana jest tarcza zegarowa. Kto potrafi podzielić ją dwiema liniami prostymi na trzy części, w ten sposób, żeby w każdej otrzymać taką samą sumę godzin? Rozwiązanie łamigłówki z zegarem: Łamigłówka nr. 4 Podziel księżyc na sześć części Kto z was potrafi dwiema prostymi liniami podzielić księżyc z rysunku na 6 części? Rozwiązanie: Łamigłówka nr. 5 Przekreślenie kółek Spróbuj czterema prostymi liniami przekreślić dziewięć kółek z rysunku, nie odrywając ręki przy rysowaniu. Ciekawe zadania liczbowe Jakie trzy liczby dodane lub przemnożone dają ten sam wynik? Odpowiedź: Takimi trzema liczbami są: 1, 2, 3, bo 1+2+3=6 oraz 1*2*3=6 Ile otrzymamy, jeżeli podzielimy pół setki przez pół? Odpowiedź: 100, bo pół setki, tj. 50 dzielimy przez pół, tj. 0,5, stąd mamy 50÷0,5=100 Jaki znak trzeba postawić między liczbami 2 i 3, aby otrzymać liczbę większą od 2, a mniejszą od 3. Odpowiedź: Między liczbami 2 i 3 należy postawić przecinek. Otrzymamy 2,3. Dane są liczby: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9. Co jest większe: suma (dodanie), czy iloczyn (przemnożenie)? Odpowiedź: Iloczyn (przemnożenie) podanych liczb wynosi 0, gdyż każda liczba pomnożona przez 0 daje 0. Większa jest więc suma podanych liczb. Jeżeli Marysia da Irce złotówkę, obie będą miały jednakowe sumy. A jeżeli Irka da Marysi tyleż, to Marysia będzie miała 9 razy więcej pieniędzy niż Irka. Ile pieniędzy ma każda dziewczynka? Odpowiedź: Należy rozpisać i wyliczyć proste równanie z dwiema niewiadomymi. Oznaczmy niewiadome pierwszymi literami z imienia dziewczyn – m oraz i. Równianie będzie miało postać. m-1=i+1 (Marysia daje Irce złotówkę i obie mają wówczas równo pieniędzy) oraz drugie równanie: 9(i-1)=m+1 (Irka daje Marysi złotówkę, która wtedy ma 9 razy więcej pieniędzy). Pierwsze równanie przekształcamy do postaci: m=i+2 i podstawiamy do drugiego równania: 9(i-1)=i+2+1. Dalej przekształcamy: 9i-9=i+3, 9i=i+3+9, 9i=12 otrzymamy i=12÷9, i=1,5. Podstawmy i=1,5 do równania z niewiadomą m: m=i+2, m=1,5+2 otrzymujemy m=3,5. Zatem Marysia ma 3 zł 50 gr, a Irka 1 zł 50 gr. Książka w oprawie kosztuje 15 złotych. Oprawa jest tańsza o 12 zł od książki. Ile kosztuje książka i oprawa oddzielnie. Odpowiedź: k+o=15 oraz k-12=o → k=15-o, 15-o-12=o → 3=2o → o=1,5 → k=15-1,5=13,5. Książka kosztuje 13 zł 50 gr, oprawa kosztuje 1 zł i 50 gr. Pewnego młodzieńca spytano, ile ma sióstr i braci. „Ja mam tyle sióstr co i braci, a siostra ma dwa razy więcej braci niż sióstr – odpowiedział. – Obliczcie sami, ilu jest nas razem rodzeństwa?” Odpowiedź: Należy wziąć pod uwagę, że gdy młodzieniec mówi o braciach, to należy go od nich odjąć (sam nie jest dla siebie bratem), to samo tyczy się się siostry. Pamiętając o powyższym można rozpisać układ równań z dwiema niewiadomymi: s=b-1 oraz 2(s-1)=b, gdzie s to siostry, b to bracia. Po rozwiązaniu układu równań otrzymamy, że jest 4 braci i 3 siostry. Ścienny zegar zużywa na 6 uderzeń 30 sekund. Ile czasu zużyje zegar na wybicie 12-ej godziny w południe lub o północy? Odpowiedź: Sześć uderzeń trwa 30 sekund, co oznacza, że każde uderzenie oddzielone jest od drugiego 6 sekundową pauzą. Przy 12 uderzeniach takich pauz będzie 11. A więc na wybicie 12-ej godziny w południe lub o północy zegar zużyje 66 sekund. Dwóch przyjaciół mieszka w jednym domu: Jan na piątym piętrze, a Piotr na drugim. Wracając do domu Jan wchodzi na górę po 120 stopniach schodów. Po ilu stopniach wchodzi Piotr, kiedy wraca do swojego mieszkania? Odpowiedź: Wiadomo, że Piotr musi wejść tylko na wysokość 2,5 razy mniejszą niż Jan (5:2). Stąd x=120:2,5=48. Piotr wchodzi do domu po 48 stopniach. Łamigłówka nr. 6 Z trzema kłódkami Trzej rybaków korzysta z jednej łodzi, zamykanej na łańcuchu trzema kłódkami. W jaki sposób urządzić to zamknięcie, aby każdy z rybaków mógł zdjąć łańcuch z łodzi otwierając tylko jedną swoją kłódkę? Odpowiedź: Rozwiązanie łamigłówki widoczne jest na rysunku. Łamigłówka nr. 7 Jak inaczej zapisać liczbę? Ile różnych cyfr użyjecie do napisania liczby 100? Oczywiście dwie, a nie trzy, ponieważ jedna z nich – 0 – powtarza się. Kto z was potrafi napisać liczbę 100 wyrażając ją czterema jednakowymi cyframi? Rozwiązanie: 99+9÷9 = 100 Teraz, kiedy poznaliście sposób, nie nastręczy wam już trudności napisanie za pomocą sześciu jednakowych cyfr liczby 101. Rozwiązanie: 9999÷99 = 101 Łamigłówka nr. 8 Obrazek z łamigłówką Rysunek jest kiepskiej jakości i wydawać by się mogło, że mało można z niego odczytać ciekawych informacji. Uważnie obejrzawszy rysunek odpowiedz na sześć następujących pytań: 1 W górę czy w dół (tj. z prądem czy pod prąd )rzeki płynie statek? 2 Jaka pora roku przedstawiona jest na obrazku? 3 Czy głęboka jest w tym miejscu rzeka? 4 Czy daleko do przystani? 5 Na którym brzegu jest przystań? 6 Jaka pora dnia przedstawiona jest na rysunku? Odpowiedź: 1 Drewniane trójkąty, na których umocowuje się boje, zawsze są zwrócone kątem ostrym przeciwko prądowi. Statek więc płynie w górę rzeki. 2 Na rysunku widzimy gromadę ptaków, lecą w kształcie kąta, którego jedno ramię jest krótsze: to klucz żurawi. Gromadny przelot żurawi bywa wiosną i jesienią. Z koron drzew na skraju lasu można określić, gdzie jest południe: drzewa zawsze gęściej rozrastają się po stronie zwróconej na południe. Żurawie lecą w kierunku południowym, skąd wynika, że na rysunku przedstawiona jest jesień. 3 Rzeka w tym miejscu jest płytka: majtek, stojąc na dziobie statku, mierzy tyczką głębokość nurtu. 4 Widocznie statek przybija do przystani: grupa pasażerów z walizkami przygotowała się do wyjścia. 5 Odpowiadając na pierwsze pytanie określiliśmy, w którą stronę płynie rzeka. Żeby określić, gdzie jest prawy i lew brzeg, trzeba stanąć twarzą w kierunku biegu rzeki. Widać, że pasażerowie przygotowali się do wyjścia na tę stronę, z której patrzysz na rysunek. A więc najbliższa przystań znajduje się na prawym brzegu. 6 Na bojach – światła zapalają przed nadejściem wieczoru i gaszą wczesnym rankiem. Widać, że pasterze pędzą bydło do zagród. Zestawiwszy te dwa szczegóły, należy dojść do wniosku, że na rysunku przedstawiony jest koniec dnia. Łamigłówka nr. 9 Buty na ramce Z grubego papieru wytnij ramkę, parę butów i owalne kółeczko jak na rysunku A. Otwór kółeczka i boki ramki winny być jednakowej szerokości, lecz nieco węższe niż cholewy butów. Zegnij ramkę wzdłuż, na połowy, na górny, zgięty, krótszy bok ramki nałóż kółeczko i zawieś parę butów jak na rysunku B. Włóż kółeczko na uszki butów, żeby się oparło o cholewy i wyprostuj ramkę: Otrzymasz gotową łamigłówkę przedstawioną na rysunku C. Zaproponuj komukolwiek zdjąć buty z ramki nie rozrywając papieru. Łamigłówka nr. 10 Jak narysować figurę bez odrywania ręki Narysuj każdą z tych figur nie odrywając ołówka od papieru. Rozwiązanie łamigłówki: Łamigłówka nr. 11 Jak napisać liczbę? W sprytny sposób można na kartce napisać liczbę 1000 nie odrywając ołówka od papieru. Spróbuj odgadnąć, jak to zrobić? Rozwiązanie: Łamigłówka nr. 12 Żartobliwe pytania 1. Co można widzieć z zamkniętymi oczami? 2 .Kto mówi wszystkimi językami świata? 3. Kto ma wąsy dłuższe od nóg? 4. Syn mojego ojca, a nie jest moim bratem. Kto to? 5. Jaki zegar wskazuje dokładnie godzinę tylko dwa razy na dobę? 6. Co było „jutrem”, a będzie „wczoraj”? 7. Trzech traktorzystów miało brata Andrzeja, Andrzej braci nie miał. Jak to się mogło zdarzyć? 8. Sześć nóg, dwie głowy, a ogon jeden. Co to jest? 9. Kiedy patrząc na cyfrę 2 – mówimy „dziesięć”? 10. Na jakie pytanie nigdy nie można dać twierdzącej odpowiedzi, która nie byłaby kłamstwem? Odpowiedźi: 1 Sen 2 Echo 3 Karaluch i rak 4 Ja sam 5 Zegar który stanął 6 Dzień dzisiejszy 7 Traktorzystami były kobiety, siostry Andrzeja 8 Jeździec na koniu 9 Kiedy patrzymy na zegar, który wskazuje dziesięć minut po którejkolwiek godzinie. Strzałka minutowa wówczas stoi na cyfrze 2. 10 Na pytanie: „Czy śpisz?” Sztuczki dla dzieci – propozycje zabaw Sztuczka nr. 1 Niezwykłe uderzenie Odetnijcie od arkusza papieru dwa paski po 50 cm długości i 2 cm szerokości każdy i sklejcie z nich dwa pierścienie. Następnie poproście dwie osoby spośród widzów do pomocy i dajcie każdej z nich nóż. Papierowe pierścienie zawieście na ostrzach noży. Następnie weźcie długi, cienki kijek, włóżcie jego końce do pierścieni i zapytajcie widzów, czy pierścienie się rozerwą, gdy się mocno uderzy w kijek, który na nich leży. Zwykle na to pytanie widzowie dają odpowiedź twierdzącą. Weźcie gruby kij i mocno uderzcie w środek kijka leżącego na pierścieniach; zajdzie coś nieoczekiwanego: pierścienie pozostaną całe, kijek zaś złamie się na pół. Siła uderzenia nie od razu przechodzi od środka pałeczki na końce. Zanim ta siła dojdzie do pierścieni, kijek łamie się i dlatego pierścienie pozostają całe. Sztuczka nr. 2 Dziwne pierścienie Odetnij z całej szerokości gazety trzy paski po 4 cm szerokości. Końce każdego paska oznacz obustronnie cyframi jak na rysunku. Sklejając końce pierwszego paska, zrób pierścień jak na rysunku A. Cyfrę 3 trzeba przy tym nałożyć na cyfrę 1, a 2 – na 4. Z kolei weź drugi pasek i, odwróć jeden jego koniec i sklej pasek tak, aby cyfry ułożyły się jak na rys. B. Sklejając trzeci pierścień, jeden z końców paska należy odwrócić 2 razy dookoła osi tak, aby cyfry ułożyły się jak na rys. C. Co się stanie, jeżeli pierścienie rozetniesz wzdłuż linii środkowej? (Linia punktowana na rys. D). Po przecięciu pierwszego pierścienia wzdłuż linii utworzą się dwa oddzielne pierścienie. Po przecięciu drugiego pierścienia ujrzysz jeden, lecz dwa razy większy niż ten, który trzymałeś przed chwilą w ręku (rys. E). Przecinając trzeci pierścień uzyskasz dwa pierścienie, lecz są one do tego złączone ze sobą jak ogniwa w łańcuchu (rys. F). Gry dla dzieci i zabawy Gra nr. 1 Kapsle Należy zdobyć 16 kapsli od butelek po napojach. Kapsle dzielimy na 4 komplety po cztery kapsle w każdym komplecie. Wewnątrz kapsli z każdego z kompletu rysujemy unikalne symbole, np. w kapslach z 1 kompletu rysujemy gwiazdki, kapsle z drugiego kompletu oznaczamy kwadratami, 3 komplet otrzymuje symbol koła, a czwarty – kwiatka. Na gładkiej powierzchni stołu, w odległości 30 cm od jego brzegu, kreśli się kwadrat i dzieli się go na kratki, które oznacza się liczbami. W grze uczestniczą 2-4 osoby, każda zaopatrzona w jeden komplet kapsli. Rozpoczynający grę kładzie kapsel na brzeg stołu i prztyczkiem w kapsel powoduje jego ruch po stole w kierunku kwadratu. Uderzenie musi być tak obliczone, żeby kapsel zatrzymał się na jednej z kratek kwadratu. Każdy grający pstryka kolejno jeden raz. Gdy uczestnicy wyrzucą wszystkie kapsle, oblicza się wynik pierwszej tury. Każdy dodaje liczby tych kratek, w których zatrzymały się jego kapsle. Suma ich stanowi liczbę punktów uzyskanych w pierwszej turze. Jeżeli kapsel zatrzyma się na dwóch kratkach, grającemu zalicza się mniejszą ilość punktów. Prztyczkiem w kapsel można nie tylko trafić nim w większą lub mniejszą liczbę kratki , lecz też wybić kapsel współzawodnika do kratki o niższej liczbie lub nawet zupełnie go wybić z pola kwadratu zwiększając w ten sposób swoje szanse na wygraną. Gra nr. 2 Bitwa na morzu (gra w statki) Grają dwie osoby. Każdy z uczestników rysuje na papierze kratkowanym dwie szachownice (lub drukuje planszę do gry w statki) i na jednej z nich – przed rozpoczęciem gry – ustawia swoją „flotę”, tak aby „nieprzyjaciel” nie wiedział, jak rozmieszczone są okręty. Każda flota składa się z jednego pancernika, dwóch krążowników i trzech torpedowców. Wszystkie okręty mają jednakową szerokość – jednego pola, długość zaś różną: pancernik – cztery pola, krążownik – trzy, torpedowiec – dwa. Okręty można nakreślić w dowolnym miejscu na szachownicy, byleby nie dotykały się one wzajemnie ani bokami dłuższymi, ani krótszymi. Każdy grający kolejno wykonuje ruch, czyli, jak w tej grze się nazywa, „strzela” dwa razy z rzędu. Zadanie polega na tym – aby trafić w jeden z okrętów „nieprzyjaciela”. Strzela się wymieniając literę i cyfrę pola, np. D4, A5 itp. Jeżeli wymienione przez pierwszego gracza pole, u drugiego jest wolne, wówczas ten mu odpowiada – „woda”, co oznacza, że strzał strzelającego gracza był chybiony. Jeżeli zaś „strzelający” wymienił pole zajęte przez jeden z okrętów nieprzyjacielskich, wówczas drugi gracz obowiązany jest powiedzieć, jaki okręt został trafiony i czy został tylko uszkodzony, czy zatopiony całkowicie. Okręt staje się uszkodzony, gdy zostanie trafiony w jeden lub kilka pól (ale nie we wszystkie) z których jest zbudowany. Okręt jest zatopiony, gdy zostanie trafiony w ostatnie pole z którego jest zbudowany. Na przykład grający może odpowiedzieć: „Pancernik, trafiony, uszkodzony”. Każdy grający zaznacza swój strzał na drugiej – wolnej szachownicy. Jeżeli strzał był niecelny, odpowiednie pole skreśla się, jeżeli natomiast strzał był celny – w polu stawia się pierwszą literę trafionego okrętu: P – pancernik, K – krążownik, T – torpedowiec. Strzały nieprzyjacielskie każdy oznacza kropką na odpowiednim polu swojej szachownicy. Grający usiłuje szeregiem strzałów ustalić położenie okrętów przeciwnika i trafnymi strzałami zatopić je. Kto pierwszy zatopi wszystkie okręty przeciwnika, ten wygrywa. Gra nr. 3 Wilk i owce Jeden grający stawia na szachownicy cztery pionki białe – „owce”, drugi – jeden pionek czarny – „wilka”. Grę rozpoczynają owce. Ich zadaniem jest zamknąć wilka. Wilk stara się ominąć owce i przejść na przeciwległą stronę szachownicy, na miejsce, gdzie przed rozpoczęciem gry stały owce. Wszystkie pionki mogą poruszać się tylko po czarnych polach. Owcom wolno poruszać się tylko naprzód. Wilk może posuwać się do przodu i do tyłu. Nie wolno przeskakiwać jednym pionkiem przez drugi. Gra nr. 4 Zwinni nawijacze Przybory: dwie szpule zrobione z dykty i okrągłego patyka, sznurek długości 6-8 m z tasiemką, zawiązaną na środku sznurka. Dwóch grających bierze za końce sznurka i staje naprzeciw siebie (na długość sznurka). Na sygnał, obaj zaczynają nawijać sznurek na szpule, posuwając się do przodu. Wygrywa ten, kto pierwszy nawinie sznurek na szpulkę do miejsca oznaczonego tasiemką. Gra nr. 5 Wirujące obręcze Przybory: dwie obręcze z dykty lub sklejki o średnicy 60 cm, szerokości 3 cm. Dwóch grających, w odstępie 3-4 kroków jeden od drugiego, stawiają obręcze pionowo na podłogę i jednocześnie puszczają je ruchem obrotowym jak „bączki”. Przegrywa ten, czyja obręcz wcześniej przestanie wirować i upadnie na podłogę. Gra nr. 6 Wędka Każdy grający, trzymając w ręku wędkę z haczykiem wykonanym z drutu, stara się wyłowić jak najwięcej „rybek”. Rybki wykonane są z dykty lub sklejki i mają zamocowany przy pyszczkach druciane haczyki. Rybki kładzie się na podłodze, w kole o dwumetrowej średnicy. Wziąwszy wędki z haczykami grający ustawiają się na zewnątrz koła. Łowić zaczynają wszyscy jednocześnie – na sygnał. Gra się kończy, gdy wszystkie rybki zostaną wyłowione. Gra nr. 7 Trudne przejście Na podłodze kreśli się np. kredą linię prostą długości 10 kroków. Grający winien spróbować przejść po linii od jednego do drugiego końca, patrząc przez lornetkę odwrotną stroną, tj. zwróconą do oczu szerokimi soczewkami. Gra nr. 8 Do kosza W odstępie trzech kroków od ściany postaw kosz do papieru. Z odległości pięciu kroków od niego należy rzucić piłkę o ścianę tak, żeby po odbiciu się upadła do kosza. Każdy z graczy ma po dziesięć rzutów. Wygrywa ten, kto na dziesięć rzutów będzie miał najwięcej celnych trafień. Gra nr. 9 Kropla po szybie Jest to gra dla wszystkich, którzy w czasie niepogody lubią obserwować przez okno padający deszcz. Znakomicie sprawdza się także w czasie jazdy samochodem. Zasady gry: Każdy uczestnik gry wybiera sobie jedną deszczową kropelkę spływającą po szybie. Tak, tak, proszę się nie dziwić, to będzie deszczowy wyścig. Najlepiej wybrać taką kroplę, która znajduje się najwyżej na szybie. Należy się spieszyć, bo deszczowi zawodnicy szybko umykają. Potem należy bacznie obserwować krople spływające po szybie. Każdy obserwuje swoją, choć przeciwników nie należy lekceważyć. Wygrywa ta osoba, której kropla pierwsza dotrze do mety, czyli do dolnej ramy okna. Wyniki wyścigów zapisujcie na kartce. Można grać aż do znudzenia. Chyba, że wcześniej deszcz przestanie padać i będzie można wybiec na podwórko.

Objednávejte knihu Szlaczki i rysunki bez odrywania ręki v internetovém knihkupectví Megaknihy.cz. Nejnižší ceny 450 výdejních míst 99% spokojených zákazníků

Publikacja Szlaczki i rysunki bez odrywania ręki została przygotowana dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, które rozpoczynają nauką pisania lub doskonalą tę umiejętność. Na każdej stronie umieszczono trzy liniatury ze szlaczkami. W pierwszej liniaturze zawsze znajduje się najłatwiejszy kształt. W drugim wierszu szlaczek jest trochę trudniejszy. Na samym końcu znajduje się rysunek, którego kształt przypomina różne przedmioty, rośliny, zwierzęta, pojazdy czy postaci. Każdy szlaczek składa się z trzech elementów: pierwszy jest czarny i stanowi wzór do rysowania; drugi i trzeci są szare, przeznaczone do rysowania po śladzie. Za tymi kształtami zostawiono puste miejsce, w którym dziecko powinno samodzielnie narysować szlaczek. .